khadanovich (khadanovich) wrote,
khadanovich
khadanovich

Наехаў, як танк, на Лену Элтанг

13.34 КБ

Пераклаў для фэстывалю "Вялікае Княства Паэзіі" падборку віленскай расійскамоўнай паэткі Лены Элтанг, (націск на першы склад, а не як у мяне ў назьве паста). Вывешваю тры пераклады з гэтай падборкі. У арыгіналах Лена - таленавітая, рафінаваная і далікатная. Баюся, што ў перакладзе гэтай далікатнасьці магло паменець. Што называецца, наехаў танкам. :)

 
* * *

у месяца промні адзета на кухню ідзеш па віно
на кухні знаходзіш паэта што прагна глядзіць у акно
ён высушыў рэчышча ніла сьвятога калі ты спала
пакуль на стале ёсьць чарніла паэт не ўстае з-за стала

ён ціхенька крэсьліў таблічку замест гаспадыню разьдзець
паэт не ўваходзіць у звычку а ходзіць на месяц глядзець
сьвятлейшы ад грэцкай натуры ў дакор непазьбежнаму дню
стаіць на манер дыяскура ў прасьціны хаваючы ню

вясна – кажуць мудрыя – лена а ты толькі пішаш і п’еш
гарачка бруіцца па венах і вершы за плыняй відзеж 
па вільні па вільні па вільні па віннай вадзе і зямлі
бы ў віленскай гэтай плавільні 
                           ты выплавіш дні што сплылі

чытай – кажуць мудрыя – лена а горад у сьветлай тузе
пад дахамі плешча сіена і дахі ў блакітнай смузе
і цепліцца кадмій лімонны 
                      ледзь-ледзь праступіўшы ў вачах
і човен зь няголеным богам амонам 
                             выносяць жрацы на плячах

 
* * *                

в халате из лунного света на кухню идешь за вином
на кухне находишь поэта стоящего рядом с окном
он русло священного нила подвинул пока ты спала
вина не осталось – чернила списали за счет ремесла

он тихо царапал табличку оставив хозяйку одну
поэты не входят в привычку но ходят смотреть на луну
стоят на манер диоскура накинув твою простыню
светлее паросской натуры в упрек восходящему дню

весна говорят тебе лена а ты только пишешь да пьешь
горячка несется по венам стихов и я понесусь без галош
по вильне по вильне по вильне повинно по суше и вплавь 
покуда в виленской плавильне не выплавлю новую явь

читай говорят тебе лена ты видишь над городом дым
под крышами плещет сиеной над крышами льет голубым
и теплится кадмий лимонный в едва проступивших лучах
и лодку с небритым амоном выносят жрецы на плечах


concha de jabón

махнемся на абмылачак жыцьця
ў той ваннай між люстэркаў запацелых
калі ў брэтані ў пастцы пачуцьця
мы змрочных д’яблаў абуджалі ў целах

з абмылачкам мне ўтульней у пятлі
зашморгнутай вакол пакорнай шыі
зь ім удваіх засвою ўсе чужыя
гатэлі й душы на чужой зямлі

жывым табе ня выбрацца з вады
такую пену крон зрабіў чырвонай 
каб каліпіга трызьніла ягонай
сухою боскай лютасьцю заўжды

падлі вады падлейшай пагатоў
мне ўсё раса я ўсё прыму на веру
і выслугу ключоў са зьвязкаю гадоў
і катафракт што сыйдзе на кіфэру


concha de jabón

махнемся на обмылок бытия 
тот что остался в ванной запотевшей
где посреди бретани ты и я 
учились беса сумрачного тешить

с обмылком мне сподручнее в петле
захлестнутой вокруг покорной выи
мы с ним вдвоем освоим душевые
во всех отелях на чужой земле

живым тебе не выйти из воды
в такую пену кронос капнул алым 
чтоб каллипиге вечно было мало
его сухой божественной вражды

о подливай подлее горячей
мне все роса я все приму на веру
и связку лет и выслугу ключей
и катафракт идущий на киферу


* * *

сьмеласьць займае дых
уваходзь рассунуўшы вусьце
ў чаратох пакінуўшы тых
хто казаў што ня пусьціць
што ты быццам няродны са мной
быццам юдэй у прытворы
адчуваеш цьвёрдае дно?
тут пачынаецца мора
безь мітусьні
што тут? helianthus annus? ціс? півоня? – зірні
рэўнасьць клітыю робіць сланечнікам
насеньне ёлупаў з наканечнікам
не! гэта ціс поўны згубы
чырванагубы
ох ня трэба хай лепш півоня
як дар
як самотны слон на цэйлоне
сам сабе паміраючы гаспадар
чырвоная кветка шалёная сьведка забаў
як твой рот што зранку спакусіць
па такую хадзілі ўначы покуль дзяцел спаў
калі пліній ня хлусіць


* * *

смелость душит как смех 
входи раздвигая устье 
в камышах оставляя тех 
кто говорил что не пустит
что ты как неродной
как иудей в притворе
чувствуешь твердое дно?
здесь начинается море
не суетись
что это – helianthus annus? пион и тис?
ревность клитии ставшей подсолнухом 
семена провинившихся олухов 
нет! красногубый тис полный яда
ох нет не надо
подойдет пожалуй пион
один
так цейлонский слон отбившись от стада
сам себе умирающий господин
пион помятый алый шалый приятель
похож на твой утренний рот
за пионом ходили ночью пока спал дятел
если плиний не врет   
Subscribe
  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 14 comments